Do kościoła franciszkanów wchodzimy przez wybudowane wraz z krużgankami w latach 1745-47 trójarkadowe wejście. Na osi filarów arkad, na ozdobnych postumentach umieszczono po lewej stronie rzeźbę założyciela zakonu franciszkańskiego św. Franciszka z Asyżu a po prawej – św. Antoniego z Padwy z Dzieciątkiem Jezus na lewym ramieniu. W górnej części ściany znajdują się nisze, w których umieszczono kamienne rzeźby świętych: św. Jana Nepomucena, w środku św. Józefa – patrona kościoła i św. Rocha-patrona od ludzkich nieszczęść i chorób.
WNĘTRZE ZABYTKOWEJ ŚWIĄTYNI
Kierując się na lewo od wejścia,
wchodzimy do ciemnej kruchty. Na prawo znajduje się kaplica Krzyża św., a w
głębi kruchty widzimy umieszczoną w 1949 r., w niszy figurę św. Antoniego z
Padwy. Na prawo znajduje się wejście do kościoła, zamknięte ozdobną żelazną
kratą z XVII w., oraz drzwiami klepkowymi ze starymi okuciami. Zatrzymujemy się
na chwilę, by z perspektywy poddać się działaniu wspaniałego złoto-białego,
wypełnionego ciepłym blaskiem wnętrza świątyni.
Całe niezwykle bogate,
barokowo-rokokowe wyposażenie, freski na ścianach i sklepieniu, delikatny zapach
kadzidła, świec i kwiatów zdają się głosić „chwałę na wysokości Bogu”. Mamy
przed sobą jeden z najpiękniejszych Wielkopolsce – kościół franciszkański.
Dobrze jest przyjść tu, kiedy nie ma ludzi, jest cicho, modlitewnie, kiedy
piękno i bogactwo baroku, sprzyja radosnemu wielbieniu Boga w ciszy i spokoju.
Zwiedzanie rozpoczniemy od nawy głównej i będziemy się kierować ku prezbiterium.
Wnętrze kościoła nakryte zostało sklepieniem
kolebkowym z lunetami. Nawa główna jest czteroprzęsłowe, o ścianach
bocznych opiętych
pilastrami hermowymi, które wspierają się na cokołach. Prezbiterium jest
trójprzęsłowe. Ściany nawy jak również
prezbiterium maja uproszczone belkowanie z wydatnym górnym gzymsem, który obiega
dookoła całe wnętrze. Łuk tęczowy oddzielający prezbiterium od nawy jest zamknięty
półkoliście z gzymsowaniem u podstawy łuku. W ścianach umieszczono okna
podzielone na dwie strefy, górną i dolną. W górnej strefie okna mają
kształt owalny. Natomiast w dolnej okna są podłużne , zamknięte półkoliście
o krzyżujących się laskowaniach, które tworzą podziały ostrołukowe. Na
skrzyżowaniu owych laskowań umieszczono rzeźbione główki aniołków.